Biogramy lekarzy

Batawia Ludwik


laryngolog, ur. 04.07.1872r. w Opocznie Ziemia Radomska. Syn Salomona. W 1890r. wstąpił na Wydział Medyczny Uniwersytetu Warszawskiego. Dyplom lekarza medycyny  trzymał 10.02.1897r. Odbył roczną praktykę w klinikach berlińskich. W 1897r. osiedlił się w Częstochowie. Był pierwszym specjalistą laryngologiem w mieście. Należał do grona założycieli Szpitala Żydowskiego, pełnił w nim funkcję lekarza naczelnego. Był członkiem Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego, Związku ekarzy Polskich oraz Oddziału Częstochowskiego Towarzystwa Higienicznego. Przez szereg lat był wiceprezesem Towarzystwa Dobroczynności dla Żydów i członkiem Rady Opiekuńczej Szkoły
Rzemiosł przy Talmud-Tora. W latach 1915-1917 prowadził wykłady z anatomii na kursach samokształceniowych zorganizowanych przez miejscową inteligencję. Od 1917r. był członkiem Rady Opiekuńczej Królewsko-Polskiego Gimnazjum im. H. Sienkiewicza, w latach 1920-1921 był ordynatorem Szpitala Wojskowego w Częstochowie. Od 1923r. lekarz Kasy Chorych. W 1925r. z ramienia Zjednoczonego Żydowskiego Komitetu Wyborczego został wybrany do Rady Miasta. Jest autorem kilku prac z zakresu laryngologii. Członek Honorowy Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego. Odznaczony: Medalem Niepodległości. Zmarł 15.06.1939r. w Otwocku, pochowany na cmentarzu żydowskim przy ul. Okopowej w Warszawie.

Bielunas Jan


dr wszechnauk lekarskich otolaryngolog ur. 16.09.1898r. Syn Feliksa i Antoniny z Monkiewiczów. Szkołę średnią ukończył w Moskwie. Studiował na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. Dyplom
„Doctor Medicinae Universae” otrzymał w 1926r. Podjął pracę jak lekarz powiatowy i szpitalny we Włodzimierzu Wołyńskim, a następnie w Starachowicach. Przez cztery lata od 1929r. był asystentem u prof. Szmurły w Klinice Otolaryngologicznej Uniwersytetu w Wilnie. W 1933r. osiedlił się w Częstochowie i podjął pracę w Szpitalu NMP. Zmobilizowany do Wojska Polskiego w 1939r. Po klęsce wrześniowej został osadzony w obozie jenieckim w Łambinowicach. W latach 1946-1950 był ordynatorem oddziału laryngologicznego Szpitala Miejskiego na Zawodziu w Częstochowie. Pracował również w kolejowej Służbie Zdrowia. Prowadził prywatną praktykę lekarską. Odznaczony: Dyplomem i Medalem Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej w 1938r., Medalem w uznaniu zasług w rozwoju miasta Częstochowy w 1970r., Złotą odznaką „Zasłużonemu w Rozwoju Województwa Katowickiego” w 1972r., Medalem im. dr Wł. Biegańskiego. Zmarł 11.09.1983r., pochowany na cmentarzu Kule w Częstochowie.

Bram Arnold (Aron)


choroby wewnętrzne, radiolog ur. 06.04.1887r. w Częstochowie. Studiował na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu w Kijowie. Dyplom lekarza medycyny otrzymał w 1914r. Specjalizował się w chorobach wewnętrznych i radiologii. W czasie pierwszej wojny światowej służył jako lekarz w armii rosyjskiej. Po demobilizacji osiedlił się w Częstochowie. Pracował w Szpitalu Izraelickim. Jako pierwszy w mieście posiadał aparat rentgenowski. Był kierownikiem Prywatnego Pogotowia Lekarskiego. Prowadził działalność społeczną i polityczną zwłaszcza w ruchu syjonistycznym. Brał udział w pracach organizacyjnych nad przygotowaniem 25-lecia jubileuszu działalności Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego. Zmobilizowany w 1939r. do WP wyjechał do Kowla. Zginął wraz z żoną w 1942r.

Franke Alfred


dr n. med. chirurg ur. 12.12.1895r. w Częstochowie. Syn Adolfa, Gustawa, i Wandy Karoliny ze Schleicherów. W latach 1915-1920 studiował na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1919-1920 brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej jako ochotnik. Dyplom lekarza medycyny otrzymał w 1922r. Dyplom doktora nauk medycznych otrzymał 15.03.1923r. W 1923r. powrócił do Częstochowie. Podjął pracę w Szpitalu Miejskim NMP. Zorganizował w 1926r. Towarzystwo Polskiej Młodzieży Ewangelickiej. W 1928r. był członkiem zarządu Stowarzyszenia Pracy Społeczno-Wychowawczej im. Marszałka Józefa Piłsudskiego, a w 1930r. stanął na czele tego stowarzyszenia. W 1933r. w wyniku konkursu rozpisanego przez Magistrat objął stanowisko prymariusza szpitalnego (ordynatora) oddziału chirurgii ogólnej Szpitala Miejskiego NMP. Funkcję tę pełnił do wybuchu II Wojny Światowej w 1939r. Współpracował z Kliniką Chirurgiczną Uniwersytetu Jagiellońskiego prof. J. Glatza oraz Kliniką Ortopedyczną prof. Lorensa w Wiedniu. Od połowy lat 30-tych pracował również w prywatnej lecznicy „Dom Zdrowia” przy ul. Kościuszki 9a. W 1939r. zmobilizowany do WP. Był komendantem szpitala wojskowego w Równem. Wzięty do niewoli przez wojska sowieckie, osadzony w obozie w Szepietówce. Wywieziony do Starobielska, gdzie prawdopodobnie zginął. Wymieniony jest na liście oficerów polskich zamordowanych przez NKWD w 1941r. Członek: Towarzystwa Lekarskiego Częstochowskiego oraz miejscowego oddziału Związku Lekarzy Państwa Polskiego. Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi. Żona Elżbieta Buhle. Córka Irena Smólska – prof. dr hab. – kierownik Kliniki Chirurgii Klatki Piersiowej, Serca i Chirurgii Ogólnej Dzieci w Warszawie, córka Halina – znana i ceniona prof. chemii i syn Tadeusz.

Karczewski Władysław, Wacław


dr wszech nauk lekarskich chirurg ur. 28.10.1886r. w Zawierciu. W 1916r. rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Przerwał studia na 2 lata z powodu ochotniczej służby w wojsku polskim. Dyplom doktora wszechnauk lekarskich otrzymał 28.04.1925r. Przez 5 lat był asystentem w Zakładzie Anatomii Opisowej przy Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1925r. odbył roczny staż w oddziale wewnętrznym. Od 08.09.1926r. rozpoczął pracę w Klinice Chirurgicznej Uniwersytetu Jagiellońskiego pod kierunkiem profesorów Rutkowskiego, Glatzla i Kosińskiego. W 1931r. z nominacji Wydziału Samorządowego we Lwowie objął kierownictwo Szpitala Chirurgicznego w Tarnowie. W 1933r. osiedlił się w Częstochowie. Podjął pracę w Szpitalu Miejskim NMP i Ubezpieczalni Społecznej. Od 1934r. był ordynatorem oddziału chirurgicznego. W 1937r. przez pół roku przebywał w Anglii w Klinice Westminsterskiej. Zmobilizowany z chwilą wybuchu II wojny światowej. Objął opieką chirurgiczną szpital polowy. Został wzięty do niewoli i obozu jenieckiego dla oficerów w Itzehooe, w Westfalii. Powrócił do Częstochowy. W latach okupacji niemieckiej był
zastępcą komendanta okręgu VI Narodowych Sił Zbrojnych. Od 1945r. był ordynatorem oddziału chirurgicznego Szpitala Chirurgicznego im. L. Rydygiera w Częstochowie. Wykształcił wielu chirurgów, którzy zajęli stanowiska ordynatorów w Częstochowie i w kraju. Był znanym i cenionym kolekcjonerem dzieł sztuki. Wolny czas poświęcał grze na skrzypcach (posiadał instrument Stradivariusa?) oraz myślistwu. Członek Polskiego Towarzystwa
Lekarskiego, Polskiego Towarzystwa Chirurgicznego. Zmarł 19.06.1974r., pochowany na cmentarzu św. Rocha w Częstochowie.

sponsorzy